2016, 2018, 2020 KPSS YOLCULUĞUM…

2016 yılında KPSS’ye hazırlanmaya karar verdim. Benden önceki sene kurumlar en düşük 81 ile kapatmıştı. Ve ben sürekli “82 alsam yeter” diye diye çalıştım. Sınav sonucu açıklandı 82.14 aldım ama o sene atanmama yetmedi…

2016 KPSS çok ama bilinçsiz çalıştığım bir seneydi. Öyle ki sınavdan çıktığımda ilk cümlem “keşke bu kadar Tarih çalışacağıma biraz daha fazla Türkçe çalışsaydım” olmuştu.

O sene, ne doğru dürüst deneme çözüyorum ne sonuçları bir yere not edip kendimi takip ediyorum. Sürekli Tarih’ten not çıkarıyorum. Tekrar tekrar not alıyorum odamda her yere Tarih ile ilgili bilgiler asıyorum. Sanki KPSS’ye hazırlanmıyorum da Tarih olimpiyatlarına hazırlanıyorum öyle kafayı bozmuşum.

Neyse 2016 KPSS

Genel Yetenek: 38D 15Y

Genel Kültür: 47D 10Y

Toplam: 78.75 Net / P3 Puanı: 82.14

Sınav bitti. Bir sonraki sınava daha iki sene vardı. Oradaki süreçlerimi az çok biliyorsunuz. Yeniden hazırlanmamayı hiç düşünmedim. O kadar emek vermişim yanlışın nerede olduğunu da biliyorum neden bırakayım?!

Artık yavaş yavaş yeniden başlama vakti gelmişti. Ağustos 2017 paragraf kitabı almıştım onu çözüyordum. Arada denk gelirse Tarih bakıyorum (vazgeçilmezim 🙂 ) bu kadar. KPSS’nin Mayıs ayında olacağı düşüncesi ile Kasım 2017’de işten ayrıldım. Tam işten ayrıldığım gün sınav takvimi açıklandı. Sınav Temmuz’da. Neyse dedim vardır bir hayır. Yüksek Lisans tezimi de bıraktım (ara verdim diyelim) tek işim KPSS olma yönünde kararlı bir şekilde başladım. Çünkü artık kaybedecek 1 ayım bile yoktu.

2016’da “olsun da son atama olsun, olsun da neresi olursa olsun” derdim. Şimdi yeni başlangıçta “ilk atamada atanmalıyım” diyerek başladım. Yok öyle artık “80-90 alsam yeter”. Artık yapabileceğimin en iyisini yapmalıydım. Bir kadro bile açılsa neden o kişi ben olmayayım.

Fakat ilk başlarda hatırlıyorum… Dershanenin sadece denemelerine yazılmıştım. Pegemin ilk denemesinden çıktım. Arkadaşımla buluştum. Netim fena değildi sonuçta ilk deneme. Dedim ki “ya şöyle bir 94 yapsam ne güzel olur. O kadar yapamam da gerçi” dedim. Arkadaşım “niye ya” filan dese de yapamayacağımı düşündüm. İşte olay bu kendimizi hafife alıyoruz. Daha doğrusu kendimizi hafife almıyoruz sınavı gözümüzde çok büyütüyoruz!

Neden mi? Çünkü bilmiyoruz. Bilmiyoruz ve oradan buradan bize, torpil olmadan atanılamayacağı, sınavın çok zor olduğu vs bilgisi kodlanmış. Hele de sosyal medyada ÖSYM “avakado” sorusu soruyor diye duyduysanız yandınız. Sanki tüm sorular absürt tüm sorular zor gibi bir algı oluşturuluyor.

Sonradan çıkmış soruları çözdükçe ve kendim bilgi birikim elde edince “yok ya dedim o kadar da zor değilmiş”. Yapabileceğimi gördüm. Ama beyin durur mu. Bu sefer de “Semra tek zeki sen değilsin bak rakiplerin de çalışıyor bu sene” diyor. Olsun dedim artık orası da nasip. Ben elimden geleni yapayım da… Zaten her gece ama istisnasız her gece dua ediyorum. Dualarımda iki şeyi asla unutmuyordum “hayırlısıyla” demeyi ve faydalı işler yapacağıma yürekten inandığımı dile getirmeyi… Atanmak benim için araçtı.

Derken Zorlu Eğitim youtube kanalında hoca bir videosunda kendinize net hedefler belirleyin demişti. Yani hedefiniz 90+ olmasın. Mesela 92 olsun dedi. O gün Semra hedefin 94 dedim!

Hiçbir zaman durmadım. Motivasyonun düştüğünde ne yaptın dediler. Bir şey yapmadım. Çünkü bir halin geçici olduğunu bilmek insana dayanma gücü verir. Geçmez dediğiniz hangi günler geçmedi, bitmez dediginiz hangi gecenin sabahı olmadı? Motivasyonum düştüyse düştü. Her an her şeyi coşkuyla yapamam ki ben de insanım. Gerekirse kendime dinlenme hakkı veririm. Ama o hal geçtiğinde kötü bir sonuç doğmasına izin vermem.

Çünkü geçmişte yaptım. Üzülüp yatıp uyuduğum oldu benim de. Ama üzüldüğüm günler hep geçti.

Geçmez sandığım, trafik kazasında kaybettiğim çocukluk arkadaşımın acısıyla günümü gecemi bilmediğim günlerim bile geçti artık. Unutmadım ama alıştım…

Hasta da olsam pes etmedim yorgun da olsam pes etmedim. Bunaldığım geceler oldu ama sabah güneş pencereme vurduğunda geceyi bile dağıtan gündüz var dedim. Yeniden huzurla doldum.

Derken bilinçli ve disiplinli bir çalışma ile 2018 KPSS

Genel Yetenek: 54 Net Genel Kültür: 50 Net

Toplam: 104 Net / P3 Puanı: 95.85

Böylelikle branşımda da birinci oldum. Buna rağmen torpil olmadan atanamazsınlar bitmedi. Atandım geldim ev sahibimin akrabası torpil ile mi geldin dedi. Yani bu torpil muhabbeti hiç bitmedi.

Artık kendi hallerine bıraktım o insanları. Gördüm ki kendi yoluna bakmak gibisi yok. En doğru yol bu yol. Çünkü yolunu bilen insan yol da gösterir. Kendi fikirlerim kendi amaçlarım kendi doğrularım…

Nil Karaibrahimgil’in “Konu komşu ne der diye dinleme. Komşu senin hayatın hakkında topu topu 15 dakika konuşacak. Sense ölene dek, onu yaşayacaksın.” cümlesi ne doğruymuş. İyi ki kimseyi dinlemedim. Ve iyi ki yüreğimi dinledim. Küçük Prens’in dediği gibi “İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman doğruyu görebilir.”

Derken 2020 KPSS. Güzel bir temel ve tabi ki size anlattıklarım paylaştıklarım ile bu sefer eskisi gibi bir çalışma göstermesem de

Genel Yetenek: 49D 7Y Genel Kültür: 47D 10Y

Toplam: 91.75 Net / P3 Puanı: 90.20

Bu neyi ifade ediyor? 2016 ve 2020 Genel Kültür netim birebir aynı. Demek 2016’da gerçekten biraz daha Türkçe yapsaydım atanırmışım. Ve… Bu kadar yanlış ile de 90 alınabiliyormuş. Ne kendinizi hafife alın ne de sınavı gözünüzde büyütün. Ama istikrarlı bir şekilde çalışmaya devam edin.

Son olarak iyi ki 2018’de atandım… Ben 1991’liyim. Demek benim de yaşayacağım şeyler varmış ve burada paylaşacağım hikayelerim varmış. Herkesin bir zamanı var. Benim de zamanım bu zamanmış…

2016, 2018, 2020 KPSS YOLCULUĞUM…” için 6 yorum

  1. Asli Yanıtla

    Şuan 2016da ki durumunuzu yaşıyorum çocuğumla öyle çok çalıştım ki denemelerimde iyiydi 80 puani denemelerimde bile gormemistim ama olmadi nasip degildi belki sinavi yönetemedim bilmiyorum ama hep vicdanen rahatım elimden geleni yaptım ve tekrar hazırlanmaya karar verdiğimde yeniden hamile olduğumu ogrendim buna ragmen tekrar hazirlanmakta kararliyim inşallah sonum 2018de ki durumunuz gibi olur 🙏 lütfen siz hep yazın benim gibiler umut buluyor..

  2. Hüsniye Yanıtla

    Semra hocam çok güzel motive oldunuz bizler için. Bizlerin hayatlarından okadar kesitler var ki neden bu kadar emek vermişken bırakayım bende hatalarının nerde olduğunu biliyor ve devam etmekten yanayım 🙏🙏🙏 başarılar hayatınızın bütün alanlarında💛💛💛

  3. Ayşenur Yanıtla

    Ben bu yıl ilk defa çalıştim aslında sınavı ciddiye aldım.Normalde denemlerde 90 ile 100 net arası oynayan netlerim sınavda aşırı heyecan stres ve matematik konusunda boş öz güvenim sonucu 81.9 puan aldım ve benim bölümüm için yeterli değil. Çok üzüldüm fazlasiyla ama kabullendim ve aklıma senin bir sözün geldi “O kadar emek verdim 2016 da boşa mı gitsin” ve “İyiki 2018 atanmisim” bu iki söz ile ben kendime dedim” Ayşenur ağır bir ameliyata rağmen vazgeçmedin şimdi mi vazgeçiyorsun? Hayır tabiki ” bende şimdi 2022 yi bekliyorum ve tabiki boş durmuyorum ikinci üniversitemi okuyorum hep ertelediğim yapmak istediğim bir hobim ile ilgileniyorum ve yarı zamanlı bir işte çalışıyorum. Bende yazmak istedim. Hayallerimiz için vazgeçmek yok devam.

  4. MERVE Yanıtla

    Semra hocam öyle güzel motivasyon kaynağısınız ki anlatmak mümkün değil. Bunu sadece sizi tam anlamıyla takip edip söylediklerinizden kendine ders çıkaranlar anlayabilir.
    iyi ki varsınız. Siz hep böle yazmaya ve bizlere destek olmaya devam edin.

    • Kezban VARLIK Yanıtla

      Hocam ben ve kız kardeşim bu yıl elimizden gelenin fazlası ile çalıştık daha doğrusu çalıştığımızı düşünüyorduk fakat derece yapan ınsanların paylaşımlarını gördükçe eksikliklerimizi anladik ben bilgisayar muhendisligi mezunuyum kiz kardesim mimarlık mezunu türkçe ve matematiğe gereken önemi gostermedigimizi anladik benim 85 puanim var kızkardeşimin 86 atanmak icin yetersiz puanlar 2022 kpss icin nasıl hazirlanacağımız konusundan planimizi yaptik tabi bu planlar sizin ve sizin gibi kişiler sayesinde yapildi. Emekleriniz icin cok tesekkurler.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir